"H Ε.Ε.Δ.

έπαιξε και παίζει ζωτικό ρόλο στον εκδημοκρατισμό του Τύπου και στην εμβάθυνση της ελευθερίας του σε ολόκληρη την Ευρώπη, γι' αυτό στέκεται πάντοτε ανεξάρτητη απέναντι στις διάφορες εξουσίες."

Επίκαιρα Άρθρα

ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Στο εξαιρετικά, ρευστό και απρόβλεπτο γεωπολιτικό περιβάλλον, της Ευρασίας και της Μεσογείου, όπου παραδοσιακές συμμαχίες καταλύονται και νέες δημιουργούνται, στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, εν μέσω αιματηρότατων περιφερειακών συρράξεων  (βλ. Λιβύη, Συρία, Ουκρανία, κ.α.) και με την έξαρση της ισλαμικής τρομοκρατίας, ανά τον κόσμο και πλέον στην καρδιά της Ευρώπης, όπως οι πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρίσι, ο κομβικός ρόλος της Ελλάδας, επιβάλλει την αναζήτηση νέων συμμάχων και τη σύσφιξη ή την κατάργηση παλαιών.  Το μείζον προσφυγικό πρόβλημα, που ενέσκηψε το χρόνο που μόλις πέρασε, με τους «ασφυκτικά» τεράστιους αριθμούς προσφύγων και μεταναστών, απ’ τις εμπόλεμες ζώνες της Μέσης Ανατολής προς την Ευρώπη, κυρίως μέσω της ελληνικής επικράτειας (νησιά και ηπειρωτική χώρα) και  με την καταφανέστατη ανοχή και υποστήριξη της Τουρκίας, ανέδειξε για άλλη μια φορά την «ιδιαίτερη» και «άρρηκτη» σχέση των δύο χωρών.  

Για του λόγου το αληθές, ο ρόλος της Τουρκίας για τα συμφέροντα της Δύσης, ως «προκεχωρημένη βάση» του ΝΑΤΟ, στην άκρως νευραλγική περιοχή της Μέσης Ανατολής, την «απέραντη δεξαμενή πετρελαίου και αίματος», από μια απλή ματιά στο «χάρτη» της περιοχής, είναι οφθαλμοφανέστατη: συνορεύει με την σπαρασσόμενη απ’ τον εμφύλιο Συρία, το ουσιαστικά άναρχο Ιράκ και το Ιράν, τον «ορκισμένο» και αρκούντος επικίνδυνο εχθρό των Αμερικανών και των Ισραηλινών.  Χωρίς όμως, την παρουσία και συμμετοχή της Ελλάδας στον στρατηγικό σχεδιασμό του ΝΑΤΟ, η σημασία της Τουρκίας θα ήταν πρακτικά μηδαμινή.  

Αποτελώντας «γέφυρα» και «σταυροδρόμι» τριών ηπείρων (Ευρώπη, Ασία, Αφρική), ελέγχει απόλυτα, την ναυσιπλοΐα από τον Εύξεινο Πόντο και τα Στενά, προς την ευαίσθητη και νευραλγική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.  Ενώ η «ειδική» και «μοναδική» σχέση με την Ρωσία, απ’ όλα τα υπόλοιπα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ως ομόδοξη και παραδοσιακά φίλη χώρα, με κοινή πορεία αιώνων, μπορεί να αναδείξει διπλωματικά την Ελλάδα, ως τον κύριο διαπραγματευτή/συνομιλητή, από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΝΑΤΟ (βλ. ΗΠΑ), στο «Νέο Ψυχρό Πόλεμο» που ξέσπασε με την Ρωσική Ομοσπονδία, με αφορμή αλλά και αιτία τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και στην Συρία.  

Επιπλέον στον τομέα της ενέργειας, τα αποθέματα υδρογονανθράκων που κρύβει το υπέδαφος της χώρας, βάσει εγκυρότατων μελετών, μπορούν άνετα να συγκριθούν με αυτά των «πετρελαϊκών υπερδυνάμεων» του Κόλπου.  Ενώ  οι νέες «ενεργειακοί οδοί» που έχουν χαραχτεί τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβάνουν άμεσα ή έμμεσα την Ελλάδα (ΤΑ P , South Stream κ.α.), προσφέροντας τεράστια κεφάλαια και ώθηση στην χειμαζόμενη Εθνική Οικονομία.  Επίσης το ενεργειακό «κουαρτέτο» Ελλάς-Κύπρος-Αίγυπτος-Ισραήλ, με τις κινήσεις οριοθέτησης των πλούσιων ΑΟΖ των τεσσάρων κρατών το τελευταίο διάστημα, προσδίδει μια άλλη, νέα διάσταση στο γεωπολιτικό status quo της περιοχής.  Ειδικότερα, η στρατιωτική συνεργασία (βλ. συμμαχία) του Ισραήλ με τις Ένοπλες Δυνάμεις, όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της Κύπρου, αποτελεί «ανάχωμα» απέναντι στην πολυμέτωπη τουρκική επιθετικότητα και πρέπει να ισχυροποιηθεί περεταίρω.  

Φυσικά, η παραδοσιακή φιλία δεκαετιών, με τους Παλαιστίνιους και τους Άραβες δεν πρέπει να διαταραχτεί επ’ ουδενί λόγο, προσθέτοντας ένα ακόμη «προσόν» στο κομβικό ρόλο της Ελλάδας, στην παγκόσμια «γεωπολιτική σκακιέρα».

 


*Ο Νικόλαος Ι. Καραμπέτσος είναι δ ημοσιογράφος, μέλος του Ελληνικού Τμήματος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων.